مرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضویپژوهش های کاربردی زراعی2538-406637120250823Evaluation of the effects of sowing date and nitrogen fertilizer on yield and yield components of Camelina (Camelina sativa L.)
in Kermanshah climatic conditionsارزیابی اثرات تاریخ کاشت و کود نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد کاملینا (Camelina sativa L.) تحت شرایط اقلیمی کرمانشاه24113443110.22092/aj.2025.362244.1646FAمحسنپاشاییگروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.فرزادمندنیگروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاهدانیالکهریزیگروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.Journal Article20230509Extended Abstract<br />Introduction<br />The production of adequate food is an essential national and security objective for every country. Achieving this goal requires adopting appropriate measures such as increasing the efficiency of agricultural production systems through suitable policies, utilizing new varieties adapted to current conditions, and utilizing unconventional water resources. Camelina, a new oilseed crop, has unique agricultural properties such as low nutrient requirements, resistant to weeds, high resistance to drought stress, pests, and plant diseases. The provision of environmental factors within the range of the plant's tolerance and resilience plays a crucial role in achieving desirable and suitable yield of any plant. Nitrogen is among the vital nutrients that significantly affect crop yield that its deficiency can lead to severe reduction in yield and excess of it also poses significant environmental risks. Sowing date is another environmental factor that affects agricultural production. By sowing each crop at the desired time, better utilization of other effective environmental factors on the seedyield can be achieved. Hence, this study aimed to evaluate the effects of sowing date and nitrogen fertilizer application on the yield, yield components, and oil production of Camelina as a new agricultural crop, considering the importance of self-sufficiency in oil production for the country and efficient use of agricultural lands indryland condition.<br />Materials & Methods<br />This experiment was conducted as split plot layoaut based on a complete randomized block design with three replications at the research farm of Razi University of Kermanshah during the agricultural in 2018-2019. The main factor was sowing date (October 25, November 9 and November 21), and the sub-factor was nitrogen fertilizer (including0, 50, 100, 150 kg ha-1). The evaluated traits included recording plant growth stages, seedyield, yield components, and oil production. The sowing dates were determined based on effective rainfall and the source of nitrogen supply was also 46% urea fertilizer. The fertilization process was carried out three times, including at the end of the four-leaf stage, at the end of the stem elongation stage, and at the beginning of the grain filling stage. The studied traits included yield and its components, total dry weight yield, harvest index, and grain oil yield. The data were analyzed using ANOVA and the means were compared with the Duncan test.<br />Results & Discussion<br />The study findings indicated that the shortest growth period was observed for the sowing date of November 9, whereas the growth period increased in other sowing dates. Notably, the highest seed yield (459 kgha-1) was obtained from sowing ofNovember 9, while the highest number of pods per plant (52.8% increase) was belonged to the sowing date of October 25. Except for growth stages, other traits were also significantly affected by the amount of nitrogen fertilizer. Our findings demonstrated that the treatment with maximum nitrogen fertilizer application led to the highest seed yield, total dry weight yield, and oil yield of camelina, which were 37.4%, 31.4%, and 16.5% greater than the control (without fertilizer), respectively. It appears that desirable sowing dates lead to an improvement in yield-related traits and its components due to the plant's greater utilization of environmental conditions and minimizing exposure to high temperatures during the final stages of growth. High temperatures at the end of the growing season can cause physiological limitations, especially during the flowering period, and subsequently lead to limitations in the supply of photosynthetic assimilates and weak plant growth (Moravveji et al., 2017). Various studies have shown that nitrogen fertilizer also improves grain yield components such as the number of seeds per pod, and number of sub and sub sub branches, and 1000-grain weight, ultimately leading to improved grain yield and oil yield (Manore & Yohanns, 2019), which is consistent with the results of this study. <br />Conclusion<br />It can be concluded that in dry conditions where the sowing date depends on seasonal rainfall, a specific sowing date cannot be determined with certainty.به منظور بررسی تأثیر تاریخ کاشت و کود نیتروژنه بر عملکرد، اجزای عملکرد و تولید روغن گیاه کاملینا در شرایط دیم، آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه در سال زراعی 99-1398 انجام شد. فاکتور اصلی تاریخ کاشت (سوم آبان، 18 آبان و 30 آبان ماه) و فاکتور فرعی کود نیتروژن (0، 50،100، 150 کیلوگرم کود اوره در هکتار) بود. صفات مورد ارزیابی شامل ثبت مراحل نموی گیاه (روزت، ساقه رفتن، گلدهی، غلاف بندی و رسیدگی فیزیولوژیک) ، عملکرد، اجزای عملکرد و میزان تولید روغن بود. نتایج نشان داد که کمترین طول دوره مراحل نموی در تاریخ کاشت اواسط آبان ماه مشاهدهشده و در سایر تاریخ کاشتها طول دوره نموی افزایش یافت. بیشترین میزان عملکرد دانه (459 کیلوگرم در هکتار) در تاریخ کاشت اواسط آبان ماه مشاهده شد. درحالیکه بالاترین تعداد غلاف در بوته (8/52 درصد افزایش) متعلق به تاریخ کاشت اوایل آبان ماه بود. بهجز مراحل نموی سایر صفات موردبررسی تحت تأثیرمیزان مصرف کود نیتروژن قرار گرفت. بیشترین میزان عملکرد دانه، عملکرد وزن خشک کل و عملکرد روغن در تیمار حداکثر میزان مصرف کود نیتروژن بود که نسبت به شرایط عدم مصرف کود نیتروژن به ترتیب 4/37، 4/31 و 5/16 درصد بالاتر بود. بهطورکلی نتایج این مطالعه نشان داد که بیشترین عملکردکاملینا به لحاظ صفات اندازهگیری شده در تاریخ کاشتهای سوم آبان و 18 آبان و صرفنظر از مسائل زیستمحیطی در شرایط کاربرد 150 کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار مشاهده شد.https://aj.areeo.ac.ir/article_134431_e0e5a6324b0d8a07f895a8ed125af88e.pdfمرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضویپژوهش های کاربردی زراعی2538-406637120250823Effect of methanol and complete chelated fertilizer foliar application on yield and yield components of barley (Hordeum vulgar L.) in Alashtar regionاثر محلولپاشی متانول و کود کامل کلات بر عملکرد و اجزای عملکرد جو (Hordeum vulgar L.) در منطقه الشتر462513443210.22092/aj.2025.362808.1653FAسجادحسنوندگروه آگروتکنولوژی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران0000-0002-3516-9063علیخورگامیگروه آگروتکنولوژی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران.0000-0002-4213-9743سید حسینوفائیگروه گیاهپزشکی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایرانکاظمطالشیگروه آگروتکنولوژی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران.Journal Article20230705In order to investigate the effect of foliar spraying of methanol and nano-chelate on the yield and yield components of barley, a factorial experiment was conducted in the form of a randomized complete block design in three replications in Alashatar region (Lorestan province) in two crop years 2016-17 and 2017-18. Experimental treatments include methanol foliar spraying at four levels (control, methanol foliar spraying with concentrations of 10, 20 and 30% by volume) and nano-chelate foliar spraying at three levels including (control, nano chelate foliar spraying at the tillering stage and 50% stemming stage of plants). The results showed that the interaction effect of methanol× nano-chelate foliar spraying on number of spikes per/m2, number of seeds per/spike, biological yield, seed yield, harvest index and seed protein at the probability level of one percent; and it was significant on the plant height and 1000 seed weight at the probability level of five percent. The highest grain yield in the interaction treatment of methanol foliar spraying with a concentration of 30% by volume× nano chelate foliar spraying in the tillering stage of plants (1127.53 kg/ha-1), and the interaction treatment of methanol foliar spraying with a concentration of 30% by volume× nano chelate foliar spraying at the 50% stemming stage of the plants (1090.36 kg/ha-1), both were observed in the same statistical group. and the lowest in the control treatment (no foliar spraying of methanol and nano-chelate) with an average of (807.61 kg/ha-1), and the interaction effect treatment of methanol foliar spraying with a concentration of 10 volume percent× no foliar application of nano chelate (909.69 kg/ha-1), both in one statistical group, was obtained. The grain yield in the interaction treatment of methanol foliar application with a concentration of 30% by volume ×nano chelate application at the tillering stage compared to the control treatment (no foliar application of methanol and nano chelate) showed a superiority of 39.61%.Foliar spraying of methanol and complete micronutrient chelate fertilizer significantly increased grain yield and yield components of barley. that according to the results of this experiment, the best and most appropriate treatment was methanol foliar spraying with a concentration of 30% by volume × complete chelate fertilizer foliar application at the tillering stage, which compared to the control treatment (no methanol foliar application and complete fertilizer chelate), showed an increase in economic yield by 39.61 percent. Therefore, it seems that methanol spraying and complete chelate fertilizers can be effective in improving the growth and yield of barley and significantly increase the seed yield of this plant. In general, foliar application of methanol and chelate-fertilizer was able to significantly increase grain yield by improving barley plant growth indicators.به منظور بررسی اثر محلولپاشی متانول و کود کامل کلات بر عملکرد و اجزای عملکرد جو رقم بهمن، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در منطقه الشتر (استان لرستان) در دو سال زراعی 96-1395 و 97-1396 انجام شد. تیمارها شامل محلولپاشی متانول در چهار سطح (شاهد، محلولپاشی متانول با غلظتهای 10، 20 و 30 درصد حجمی) و محلولپاشی کود کامل کلات در سه سطح شامل (شاهد، محلولپاشی کود کامل کلات در مرحله پنچهزنی و مرحله 50 % ساقهدهی بوتهها) بودند. نتایج نشان داد که اثر متقابل محلولپاشی متانول× کود کامل کلات بر تعداد سنبله در متر مربع، تعداد دانه در سنبله، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، شاخص برداشت و پروتئین دانه در سطح احتمال یک درصد؛ و بر ارتفاع بوته و وزن هزار دانه در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود. بیشترین عملکرد دانه در اثر متقابل محلولپاشی متانول با غلظت 30 درصد حجمی× محلولپاشی کود کامل کلات در مرحله پنجهزنی بوتهها (53/1127 کیلوگرم در هکتار) مشاهده شد، و کمترین آن در تیمار شاهد (عدم محلولپاشی متانول و کود کامل کلات) با میانگین (61/807 کیلوگرم در هکتار) بهدست آمد. عملکرد دانه در تیمار اثر متقابل محلولپاشی متانول با غلظت 30 درصد حجمی× محلولپاشی کود کامل کلات در مرحله پنجهزنی نسبت به تیمار شاهد (عدم محلولپاشی متانول و کود کامل کلات)، به میزان 61/39 درصد برتری نشان داد. به طور کلی، محلولپاشی متانول و کود کامل کلات توانست از طریق بهبود شاخصهای رشد گیاه جو، عملکرد دانه را به طور معنیداری افزایش دهد.https://aj.areeo.ac.ir/article_134432_8b10dfb86419364891e61787bf7b9cf5.pdfمرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضویپژوهش های کاربردی زراعی2538-406637120250823Evaluation of genetic diversity of phenomorphological traits and forage yield in different populations of Hordeum bulbosum L.ارزیابی تنوع ژنتیکی صفات فنومورفولوژیکی و عملکردعلوفه در جمعیتهای مختلف جوپیازدار Hordeum bulbosum L.664713463610.22092/aj.2025.368439.1692FAحمیدهجوادیسازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزیJournal Article20250127Introduction<br />Barley (Hordeum bulbosum L.) is low water requirements and very good resistance to cold and resistance to salinity. For the climatic limitations such as drought in Iran, the need to identify high-yielding genotypes and use them in breeding programs seems necessary. In plants, geographical separation causes variation in the genotype and phenotype of species populations, especially in habitats, environmental conditions, and historical and phylogenetic processes, which are the main drivers of phenotypic variation among individuals (Albarran-Lara et al., 2019). This study aimed to investigate morphology, phenology, and forage yield traits involved in the genetic diversity of different populations of the H. bulbosum. The results obtained from the present study are introduced for the development of new adaptable or high-yielding barley cultivars. High-yielding barley cultivars can be cultivated in different regions as forage for the development of rangelands.<br />Materials & Methods<br />In this study, 18 populations of Hordeum bulbosum L., were evaluated for morphological, phenological and forage yield traits. This study was carried out in 2022 at the Alborz Research Station, Karaj field. Field experiments were designed as a one-way analysis of variance (ANOVA) design with 3 replications. Eleven different quantitative traits were evaluated at harvest. Traits included: days to flowering, days to seed maturity (days to flowering and seed maturity were calculated when each plot was approximately 50% flowering and 90% seed maturity, respectively), plant height (at 50% flowering), internode length (at 50% flowering), number of internodes, number of tillers, spike length (cm), leaf length (cm), leaf width (cm), forage yield (plant fresh weight, g) and plant dry weight (g) (Arzani et al., 2010). Data analyzed by sing SPSS-19 and Minitab-16 software.<br />Results & Discussion<br />Clear significant variations for all traits were observed between populations (p < 0.01). Populations 11752 (Gilan, Roudbar), 18780 (Golestan), and population 40293 (Babajani, Kermanshah) were the high plants. Also, populations 11752 (Roudbar, Gilan) and 32930 (Kermanshah), produced more biomass per plant than other populations. Populations 11752 and 32930 had the longest days to flowering and maturity (65 and 130 days), and the shortest days to seed maturity (120 days) was in population 37323. In the principal component analysis (PCA), the first four components were able to explain more than 85% of the total trait variation. The values of the first four components were 33.5, 22, 18 and 11%, respectively. The first component was associated with plant height, plant fresh and dry weight, the second component with internode length and number, tiller number and spike length, the third component with leaf length and days to flowering and the fourth component with leaf width and days to maturity. Populations 11752 and 32930 were partially separated by the first component. The traits related to this separation are mainly plant height and yield traits (plant fresh and dry weight). A cluster analysis at a genetic distance of 8.40, resulted in four main clusters. The distribution of populations in the cluster is similar to their distribution in the PCA. The analysis also showed that the similarities of the populations extend beyond their geographical source of collection. Similar results observed in the findings of other researchers (Mekonnon et al., 2015).<br />Conclusion<br />Our findings indicate that different barley cultivars can be grown as forage in different regions with suitable fresh and dry forage yields to meet livestock needs. Populations 11752 (Rodbar, Gilan), 18780 (Golestan), and 24407 (Qom), produced tall plants, and two populations 11752 (Rodbar, Gilan) and 32930 (Kermanshah) were superior in terms of fresh and dry forage yields. Populations 11752 and 32930, for long and population 37323 (Kohkiluyeh and Boyer-Ahmad), for short growing season are recommended, respectively.<br />Keywords: Agronomic, Fresh and Dry Plant weight, Morphology, Plant height, Phenologyجو پیازدار با نام علمی Hordeum bulbosum (L.) گیاهی است که نیاز آبی کمی داشته و مقاومت بسیار خوبی در برابر سرما و شوری دارد. با توجه به محدودیتهای اقلیمی از جمله خشکسالی در ایران، نیاز به شناسایی ماهیت و میزان تنوع در ژرمپلاسم و شناسایی ژنوتیپهای پرمحصول و استفاده از آنها در برنامههای اصلاحی ضروری به نظر میرسد. در این تحقیق، 18 جمعیت از جو پیازدار انتخابی از کلکسیون بانک ژن منابع طبیعی ایران، برای صفات ریختشناسی، فنولوژی و عملکرد علوفه مورد ارزیابی قرارگرفتند. صفات مورد بررسی شامل ارتفاع بوته، طول میانگره، تعداد میانگره، تعداد پنجه، طول سنبله، طول و عرض برگ، وزن تر و خشک بوته، روز تا گلدهی و روز تا رسیدگی دانه بودند که در مزرعه و آزمایشگاه اندازهگیری شدند. نتایج حاصل از پارامترهای آمار توصیفی صفات کمی نشان دهنده تغییرات معنیدار واضحی برای تمامی صفات بین جمعیتها بود (01/0<p). جمعیت 11752(گیلان، رودبار) و 18780 (گلستان)، جزء گیاهان پا بلند بودند. همچنین جمعیتهای 11752 (رودبار، گیلان) و 32930 (کرمانشاه)، نسبت به سایر جمعیتها، زیست توده بیشتری در هر بوته تولید کردند. بر اساس تجزیه خوشهای، جمعیتهای مورد بررسی، به چهارگروه اصلی تقسیم شدند. درگروه اول (G1)، گیاهان پابلند، گروه دوم (G2)، گیاهانی با روز تا گلدهی طولانی، گروه سوم (G3)، گیاهانی با برگهای زیاد و بلند و روز تا رسیدگی بذر طولانی و درگروه چهارم (G4)، گیاهانی با تعداد پنجه زیاد و سنبلههای بلند قرار گرفتند. وجود تغییرات ریختشناسی، فنولوژی و زراعی بالا، نشاندهنده پتانسیل نواحی ایران در کمک به اصلاح جوپیازدار است.https://aj.areeo.ac.ir/article_134636_54411ca9fc10e701ada3954bc1bb9077.pdfمرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضویپژوهش های کاربردی زراعی2538-406637120250823Response of nitrogen agronomic efficiency and yield components of legumes to Simultaneous cropping with forage cornپاسخ کارایی زراعی نیتروژن و اجزاء عملکرد برخی از لگومها به چند کشتی همزمان با ذرت علوفه ای846713485610.22092/aj.2025.367524.1686FAمحمدمیرزاخانیعضو هیات علمی دانشگاهاسماعیلعلی بخشیدانشجوJournal Article20241030Abstract:<br /><br />Background and Objective: This experiment was conducted with the aim of investigating the response of nitrogen agronomic efficiency and yield components of legumes to Simultaneous cropping with forage corn. this study was carried out in field of agricultural research center of Markazi province in 2013. <br /><br />Materials and Methods: A factorial arrangement of treatment in a randomized complete block design with three replications was used. Urea manure levels [N0= without urea (Control), N1= 75 Kg ha-1 of urea, N2= 150 Kg ha-1 of urea, N3= 225 Kg ha-1 of urea) and Simultaneous cropping treatment, (S1= Cultivation of corn, S2= Cultivation of corn + chickpea, S3= Cultivation of corn + cowpea, S4= Cultivation of corn + mung bean) were assigned in plots. Each sub plot consisted of 4 rows, 6 m long with 60 cm between rows space and 20 cm between plants on the rows and S.C 704 hybrid was used. In this study characteristics such as: forage yield of corn, number of grain per ear, height of legumes, 1000 grain weight, grain yield of legumes, Nitrogen use efficiency of legumes, number of grain per pod, nitrogen agronomy efficiency of legumes and number of pod per legumes were assessed.<br /><br />Results: Results indicated that the effect of urea manure on the characteristics such as: forage yield of corn, number of grain per ear, height of legumes, 1000 grain weight, grain yield of legumes, Nitrogen use efficiency of legumes, number of grain per pod, nitrogen agronomy efficiency of legumes and number of pod per legumes was significant. Effect of Simultaneous cropping treatment on the characteristics such as: number of grain per ear, height of legumes, grain yield of legumes, Nitrogen use efficiency of legumes, number of grain per pod, nitrogen agronomy efficiency of legumes and number of pod per legumes was significant, too. The maximum and minimum of nitrogen agronomic efficiency (10.19 and 0.22 kg kg-1) were obtained with the (75 Kg ha-1 urea + Simultaneous cropping of chickpea and corn) and (225 Kg ha-1 urea + Simultaneous cropping of corn and cowpea) treatments, respectively. <br /><br />Conclusion:In the Simultaneous cropping method, with the increase of urea fertilizer consumption from 75 kg.ha-1 to 225 kg.ha-1, the nitrogen use efficiency and the nitrogen agronomy efficiency of legumes showed a decreasing trend.<br />So, this reduction was observed in the nitrogen use efficiency of legumes from 16.77 to 5.50 and in the nitrogen agronomy efficiency of legumes from 5.19 to 0.73 kg/kg respectively.به منظور پاسخ کارایی زراعی نیتروژن و اجزاء عملکرد برخی از لگومها به چند کشتی همزمان با ذرت علوفه ای، این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمار مصرف سطوح کود اوره در چهار سطح شامل: N0= عدم مصرف کود اوره (شاهد)، N1= (مصرف 75 کیلوگرم در هکتار کود اوره)، N2= (مصرف 150 کیلوگرم در هکتار کود اوره)، N3= (مصرف 225 کیلوگرم در هکتار کود اوره) و تیمار چند کشتی همزمان در چهار سطح شامل: S1= کشت ذرت خالص (شاهد)، S2= کشت ذرت + نخود، S3= کشت ذرت + لوبیا چشم بلبلی و S4= کشت ذرت + ماش سبز بود. نتایج نشان داد که اثر تیمار چند کشتی همزمان نیز بر صفات تعداد دانه در بلال، ارتفاع گیاهان لگوم، عملکرد دانه لگومها، کارایی مصرف نیتروژن لگومها، تعداد دانه در غلاف گیاهان لگوم، کارایی زراعی نیتروژن لگومها و تعداد غلاف در گیاهان لگوم معنی دار بود. در بین اثرات متقابل تیمار سطوح کود اوره و چند کشتی همزمان تیمار (مصرف 75 کیلوگرم در هکتار اوره + کشت همزمان نخود و ذرت) و تیمار (مصرف 225 کیلوگرم در هکتار کود اوره + کشت همزمان لوبیا چشم بلبلی و ذرت) با میانگین 19/10 و 22/0 کیلوگرم بر کیلوگرم به ترتیب بیشترین و کمترین کارایی زراعی نیتروژن را به خود اختصاص دادند.https://aj.areeo.ac.ir/article_134856_99834c62dc181d41e040b6f1389ae04c.pdfمرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضویپژوهش های کاربردی زراعی2538-406637120250823The impact of using pre- and post-emergence herbicides with adjuvants in controlling weeds in canola fields Brassica napus L.بررسی کارایی علفکشهای پیش و پس رویشی با مواد افزودنی در کنترل علفهای هرز اراضی کلزا (Brassica napus L.)1108513492110.22092/aj.2025.366789.1682FAصبارضایی مقدمدانشآموخته کارشناس ارشد علوم علفهایهرز، گروه گیاهپزشکی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایرانعلی اصغرچیت بندعضو هیأت علمی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستانعبدالرضااحمدیعضو هیات علمی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایرانJournal Article20240819Introduction: Oilseeds are the world’s second-largest food source, surpassed only by cereals. Among them, rapeseed stands out as a globally significant oil plant. The prevalence of weeds in rapeseed has led to an increased reliance on herbicides, particularly due to their efficiency and rapid action. However, only six herbicides have been officially recommended for chemical control in Iranian rapeseed fields. Butizan Star (inhibitor of cell division + artificial auxins) pre-emergence and dual-purpose herbicide, clopyralid selective and systemic and post-emergence herbicide and auxin inhibitors and cycloxydim (Focus), haloxyfop R methyl ester (Galant Super) and colthodim (Select Super) are systemic herbicides and selective and acetyl coenzyme carboxylase inhibitors are common herbicides that have been registered to control broad and narrow leaf weeds in rapeseed fields in Iran. To expand canola cultivation in Iran, innovative weed management strategies are crucial. Herbicide mixtures offer a promising approach, potentially enhancing their efficacy and mitigating the development of herbicide resistance in weeds. This practice aims to create a more diverse usage pattern, reducing the risk of relying solely on single herbicides. To optimize herbicide effectiveness and reduce chemical costs, incorporating adjuvants is crucial for weed control. Adjuvants can enhance herbicide performance by reducing surface tension, preventing droplet runoff from leaves and ensuring better coverage. This research aims to investigate the potential of herbicide mixtures, both in pure form and with additives, to optimize weed control in rapeseed fields. The study will assess the impact of these treatments on rapeseed plants, particularly the potential for damage when herbicides are used in combination.<br />Materials and Methods: In order to evaluate the effectiveness of several herbicides alone and in combination with adjuvants for controlling weeds in rapeseed fields, an experiment was conducted in 2023-2024. The field was prepared using a rotary bulldozer and two perpendicular discs to break up soil clods. Seeds were planted at a depth of 2-3 cm, with approximately 10 cm spacing between plants. The experiment was performed in a factorial design based on randomized complete blocks (RCBD) with three replications in Alashtar County, Lorestan province. The treatments included the pre-emergence application of the herbicide Butisan Star, the post-emergence combination of herbicides such as Clopyralid + Haloxifop-R Methyl, Clopyralid + Clethodim, Clopyralid + Cycloxydim, and a mixture of all treatments with the adjuvants PCGate and Uni-soap, along with two control treatments: weed-free (hand weeding) and weed-infested (no control). Herbicides were applied using a rechargeable backpack sprayer (Matabi Elegance Plus model). Weed samples were collected four weeks after herbicide application using a 0.5 x 0.5 m quadrat from each plot. At the end of July, plant height, biological yield and yield components weight were measured from a 1 x 1 meter square area in each plot. To estimate final yield, a one square meter area was harvested from the center of each plot. Data analysis was performed using SAS 9.4 software. Mean comparisons were conducted using the LSD test at a significance level of 5%. <br />Results: The results showed that the lowest density and dry weight of Myagrum perfoliatum L., Galium aparine L., Sinapis arvensis L., Capsella bursapastoris (L.) Medik., Alopecurus myosuroides Huds. and Muscari neglectum Guss. ex Ten. were related to Butisan Star treatment with adjuvants, which almost was similar to the hand weeding treatment. The highest reduction in traits such as density and dry weight of total weeds (1.09 gr), number of pods per plant (95), maximum plant height (154 cm), thousand seed weight (4.93 gr), seed yield (4018 k.ha-1), harvest index (30.61%), and oil percentage (46%) were achieved by the application of the pre-emergence Butisan Star in combination with Uni-Soap. Post-emergence treatment with a mixture of clopyralid + cycloxydim along with the surfactant Uni-soap resulted in a high percentage of weed control and an increase in performance traits of canola compared to the control treatment. <br />Conclusions: The results emphasize the importance of a comprehensive approach to weed management in canola, incorporating both pre- and post-emergence treatments tailored to specific weed species. Further research is warranted to explore the long-term effects of these herbicide mixtures and the potential development of herbicide resistance. This information can guide the development of sustainable weed management strategies for optimal canola production.بهمنظور بررسی کارایی چندین علفکش بهصورت خالص و در تلفیق با مواد افزودنی جهت کنترل علفهایهرز مزارع کلزا، آزمایشی در سال زراعی 1400-1399 به-صورت فاکتوریل بر پایه بلوکهای کامل تصادفی (RCBD) با سه تکرار بهاجرا درآمد. تیمارها آزمایش شامل کاربرد پیشرویشی علفکش بوتیزان استار، کاربرد ترکیب علفکشهای پسرویشی کلوپیرالید + هالوکسیفوپ آر متیل، کلوپیرالید + کلتودیم، کلوپیرالید + سیکلوکسیدیم و مخلوط تمامی تیمارهای فوق به همراه مویانهای پیسیگیت و صابون یونی بههمراه دو تیمار شاهد عاری از علفهرز (وجیندستی) و آلوده به علفهرز (بدون کنترل) بود. نتایج نشان داد که کمترین تراکم و وزن خشک علفهایهرز کمندی، بیتیراخ، خردل وحشی، کیسه کشیش، دم روباهی، کلاغک مربوط به تیمار بوتیزان استار بههمراه مواد افزودنی بود که تقریباً مشابه با تیمار وجین دستی بود. همچنین بیشترین کاهش در صفاتی مانند تراکم و وزن خشک کل علفهایهرز (09/1 گرم)، تعداد خورجین در بوته (95) و بیشترین ارتفاع بوته ( 154 سانتیمتر)، وزن هزار دانه (93/4 گرم)، عملکرد دانه (4018 کیلوگرم در هکتار)، شاخص برداشت (61/30 درصد) و درصد روغن 46 درصد از کاربرد علفکش پیشرویشی بوتیزان استار توأم با صابون یونی بدست آمد. تیمار پسرویشی مخلوط کلوپیرالید + سیکلوکسیدیم توأم با مویان صابون یونی نسبت به تیمار شاهد تداخل علفهرز نیز منجر به درصد کنترل بالایی از علفهرز و افزایش در صفات عملکردی کلزا شدند. بنابراین کاربرد علفکشهای پیشرویشی بوتیزان استار و پسرویشی کلوپیرالید + سیکلوکسیدیم و کلوپیرالید + کلتودیم توأم با مواد افزودنی در مزارع کلزا توصیه میشود.https://aj.areeo.ac.ir/article_134921_3ec8b1fb446045d7d64b0176e4208d19.pdfمرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضویپژوهش های کاربردی زراعی2538-406637120250823Investigating the effect of different levels of dehydration stress on morphological characteristics, yield and yield components Soybean cultivars (Glycine max L.)بررسی تاثیر سطوح مختلف تنش کم آبی بر خصوصیات مورفولوژیک، عملکرد و اجزای عملکرد ارقام سویا (Glycine max L.)13411113492210.22092/aj.2025.365626.1674FAاحمدآئیناحمد آئین- دانشیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، ایران.رقیهمحمدشیرازیدانشجوی دکتری زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفت، ایرانغلامرضاافشارمنشدانشیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، ایرانمحمدحسنشیرزادیاستادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جیرفت، جیرفت، ایران.Journal Article20240429Introduction:<br />Soybean, with the practical name Glycine max L., is an annual plant with high economic value, which has about 20% oil and 40% protein among oilseeds in the world, and has the largest cultivated area (120 million hectares). (FAO, 2019). Water deficiency is one of the limiting factors for soybean growth (Aminifar et al., 2013). The most important stage in which soybean is affected by drought stress is the reproductive stage (Asmail Khani et al., 2011). One of the methods that can be used to expand the area under soybean cultivation in such conditions and save on irrigation water consumption is to use the low irrigation method and promote drought tolerant cultivars.<br />This research was conducted with the aim of investigating the effect of different levels of insufficient irrigation on the growth characteristics, yield and yield components of some soybean cultivars under the climatic conditions of Jiroft city, Kerman province as an arid and semi-arid region.<br />Materials and Methods:<br />In order to investigate the effect of different levels of drought stress on the morphological characteristics, yield and yield components of soybean cultivars in Jiroft region, this experiment was carried out in the form of split plots in the form of a randomized complete block design with 18 treatments and 3 replications per year. 2017-2018 and 2018-2019 crops (for two consecutive crop seasons) were implemented in Jiroft Agricultural Research Center. The main factor was lack of irrigation at three levels of 90, 70 and 50 percent of water requirement and the secondary factor was six soybean varieties including Sari, Sahar, 504 Dezful, Tekavar, Telar and Zan. The distance between the rows and between the bushes on the row was 50 and 5 cm, respectively, and the amount of seed used per hectare was 70 kg. In order to prevent water leakage, the distance between the main and secondary plots was considered to be three meters. Before data analysis, data normality test and Bartlett's test were performed and normal data were analyzed using SAS software (ver. 9.2) and F test was performed for the sources of said change based on mathematical expectation of mean square. (EMS) was carried out assuming the randomness of the effect of year and the repetition and constant of the effects of other factors .Then variance analysis of the data for two years was done separately and the averages were compared with the LSD test at the five percent probability level. Finally, shapes were drawn using Microsoft Excel software and tables were made using Microsoft Word software and compared with each other<br />Results and Discussion: <br />The results showed that the effect of year was not significant on the studied growth and yield characteristics (except for the number of leaves and seeds per plant). In contrast, drought stress caused a significant decrease in growth and yield characteristics. So that, severe drought caused a decrease of 21.31 and 68.08% in plant height and seed yield compared to the control. The results showed that cultivar 504 Dezful had the highest growth characteristics and seed yield under the conditions of 90% filed capacity. The highest seed oil yield (916.41 kg/ha), protein percentage (36.06 %) and protein yield (1351.53 kg/ha) were observed in 504 Dezful variety under normal condition (90% FC). Also, this cultivar was higher yield (1281.06 kg/ha) to other cultivars under drought stress treatment.<br />Conclusion: <br />In general, 504 Dezful and then Sahar were identified as the drought-tolerant cultivar which can be used as a management strategy to improve soybean yield in arid and semi-arid regions.<br />Keywords: Cultivar, Drought stress, Soybean, Seed yield, Deficit irrigation, Harvest index.<br /><br />Reference:<br />Aminifar, C., G.R. Mohsen Abadi., M.H. Beiglooei. and H.A. Smizadeh. 2013. The effect of irrigation on yield, yield components and water efficiency T.215 soybean varieties. Journal of Irrigation and Water Engineering. 3 (11): 24-34 (In Persian with English Summary).<br />Asmail Khani behben, H., AS. Nkhzry Mqadm, and M.R. Dadash. 2011. The effects of irrigation and nitrogen application on grain yield and reproductive traits of soy road. Journal of Crop Sciences. 4 (14): 80-67.<br />FAO. 2019. The FAO statistical yearbook, Food and Agriculture Organization of the United Nations. available at: http://www.fao.org/faostat/en/#dataبررسی پاسخ ارقام مختلف به تنش کم آبی و انتخاب ارقام متحمل به این تنش میتواند کمک قابل توجهی به و بهبود عملکرد سویا در مناطق خشک و نیمه خشک کشور نماید. در همین راستا، این پژوهش با هدف بررسی تنش کم آبی (90 (شاهد)، 70 و 50 درصد ظرفیت زراعی) به عنوان عامل اصلی و پاسخهای رشدی و عملکردی ارقام مختلف سویا (504 دزفول، سحر، تلار، تکاور، زان و ساری) بهعنوان عامل فرعی طی سالهای زراعی 97-1396 و 98-1397 انجام شد. این آزمایش بهصورت کرتهای خرد شده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با 2 فاکتور تنش با 3 سطح، رقم با 6 سطح و 3 تکرار در 54 کرت آزمایشی در مرکز تحقیقات کشاورزی جیرفت پیاده شد. بررسی صفات نشان داد که اثر سال به تنهایی بر هیچ یک از خصوصیات رشدی و عملکردی مورد مطالعه (به استثنای تعداد برگ و دانه در بوته) معنیدار نبود. همچنین اختلاف معنیداری از نظر خصوصیات رشدی و عملکردی بین ارقام مختلف سویا مشاهده شد. بهطوریکه رقم 504 دزفول از نظر خصوصیات رشدی و عملکردی نسبت به سایر ارقام برتر بود. تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، تعداد دانه در بوته، وزن هزاردانه و عملکرد دانه در رقم 504 دزفول 91/52، 21/3، 06/170 عدد و 90/146 گرم و 01/3748 کیلوگرم بود. بهطور کلی رقم 504 دزفول مقاومترین رقم نسبت به تنش خشکی شناسایی شد که استفاده از آن و پس از آن رقم سحر میتواند یک راهکار مدیریتی برای بهبود عملکرد سویا در مناطق خشک و نیمه خشک کشور باشد.https://aj.areeo.ac.ir/article_134922_a98813c33b4f5df1a38d4b431e4bf10e.pdf